EKHI
18 urte betetzear, Ekhik bizimodu lasaia darama gurasoekin Ibarritz kanpoaldean duen baserrian.
ASKI
Lokartua eta apetitu aseezinarekin. Beti umore onean, ez da inoiz Ekhitik aldentzen.
MAIA
Ekhiren ama. Hitz egitean duen tonu gozoak izaera sendoa ezkutatzen du. Baserrian lan egiteaz gain, familiaren ekonomiaz arduratzen da.
.
BERNARD
Maiak bezala, Bernardek familiaren baserrian egiten du lan. Itxura zakarrekoa, egia esan, onbera da.
JAINKOAK ETA JENIUAK
MARI
Mari kristautasunaren aurreko euskal mitologiaren jainko gorena eta figura nagusia da. Jainko ktoniko bat da (lurrekoa eta lurpekoa), izaera femeninoa duena eta Ama Lurra irudikatzen duena eta naturaren indarrak gobernatzen dituena.
Jenio eta numen nagusi guztien erregintzat hartzen da Mari, eta lurraren erraietan bizi da. Lurrazalarekin bat egiten dute euskal mendi esanguratsuenen gailurretan dauden kobazulo eta leizeek, hala nola Anbotok, Txindokik edo Gorbeiak. Herriaren arabera izen ezberdinak jasotzen dituen arren (Anbotoko Dama edo Anbotoko Dama kasu), bere esentzia bakarra da.
Klimaren andrea denez, fenomeno atmosferikoak kontrolatzen ditu. Berak erabakitzen du noiz bidali euria, lehortea, txingorra edo ekaitzak, bere aldartearen edo une horretan bizi den bizilekuaren arabera (zazpi urtean behin haitzuloz aldatzen dela esaten da). Bere ezkontidea Sugaar (edo Sugoi) da, suge edo herensuge forma duen jeinu bat, hau ere oinarrizko indarrei lotua.
Naturaren gainean duen boteretik harago, Marik epaile zorrotz gisa jokatzen du, eta kode moral zorrotza ezartzen du gizarte tradizionalean. Bere funtzioa oreka bermatzea eta funtsezko urraketak zigortzea da: gezurra, lapurreta, harrotasun harroa, emandako hitzik eza eta elkarri laguntzarik ez ematea.
BASAJAUN
Basajaun basoen eta mendien jeinu babeslea da euskal mitologian. «Basoko Jauna» izenez ezaguna, natura birjinaren indarra irudikatzen du eta antzinako jakinduria du.
Izaki kolosal eta humanoide bat bezala deskribatzen da, ilez estalia eta sarritan aurpegia ezkutatzen dion adats luze batekin. Oinetako batek forma zirkularra edo apatx-forma du. Iratiko Oihana edo Gorbeia bezalako baso hostotsuetako kobazulo ezkutuetan bizi da.
Bere izaera basatia den arren, bere rola nagusiki babeslea da:
Aziendaren zaindaria: Abisatu artzainak berehalako ekaitzez uluekin, eta babestu artaldeak otsoengandik, eta ihes egiten dute haien aurrean.
Sekretuen jabe: Elezaharrek nekazaritzari, tresnen fabrikazioari eta errementaritzari buruzko lehen ezagutza ematen diote, gizakiek engainuen bidez berarengandik sarritan lortu zituzten sekretuak.
Laburbilduz, basajaunak mendiko mundu basatiaren eta euskal pastoraltza-zibilizazioaren arteko lotura eta errespetu tradizionala irudikatzen du.
TARTTALO
Euskal mitologia aberatsean irudi beldurgarri eta berezi bat agertzen da: Tartalo, ziklopea. Bekokian begi bakarra duen izaki erraldoi honek euskal eskualdeko mendi eta kobazuloetan dagoen indar gordina eta arriskua islatzen ditu.
Tartalo neurri izugarriko gizona da, eta indar harrigarria du, harriak mugitzeko eta hilkorrentzat pentsaezinak diren balentria fisikoak egiteko aukera ematen diona. Bere ezaugarririk bereizgarriena bekokiaren erdian kokatzen den begi bakarra da, ikuspegi berezia ematen dion begi bat, eta askotan mehatxuzko begirada batekin lotzen dena. Mendietako kobazulo eta babeslekuetan bizi da, giza zibilizaziotik urrun. Leku urrun eta basatiekin lotzen da, non bere nahierara bizi daitekeen eta bere lurretan menturatzen direnak zelatatzen dituen.
Bere gosea jatorra da eta giza haragiarekiko debozioa egozten zaio. Izaki krudela eta gupidagabea da, eta bere biktimak torturatzen gozatzen du irentsi aurretik.
Bere indarra eta ankerkeria gorabehera, Tartalo sarritan izaki inozo eta engainatzeko erraza bezala deskribatzen da. Berarekin topo egiten duten gizakiek sarritan maltzurkeriara eta asmamenera jotzen dute atzaparretatik ihes egiteko.